Daar ben ik weer
Bij het yellow house zaten 3 duitsers buiten en ze hadden een raar zwart zakje bij. Er worden hier best wel veel jointjes gerookt dus ik dacht het zal wel zoiets zijn. Ze haalde er een drinkglas bij en schudde een gedeelte van het zakje in het glas. Het leek wel houtskool maar dan heel fijn gemalen. Ze deden er ook wat water bij totdat het glas vol was. Zelfs het personeel vroeg wat het was. Het schijnt dus een natuurlijk goedje te zijn wat helpt tegen diarree. Ik geloof het meteen, het stopt al bij het zien dat je dat weg moet drinken.
Sandjok is de eerste die zelfstandig vooruit loopt met het loopstoeltje. Hij hangt nog wel te ver naar voren maar goed het is dan ook maar een dun en schraal mannetje dus dan is zo'nloopstoeltje ook al snel te groot. Het was ook geen verrassing want hij heeft zoveel energie in zijn lijfje. Af en toe moeten we nog wel even de wielen goed zetten maar dan gaat hij ook als een speer.
Silpa heeft een nieuw gezicht gekregen. Ze hebben haar haar eraf geschoren en is nu dus bijna kaal. Dit omdat ze haren uittrok en die in haar mond stopte en op wilde eten. Het zal misschien ook wel een beetje tegen de warmte zijn.
Ook heb ik deze week de twee didi's samen op de foto gezet. Ze moesten er wel eventjes aan wennen en keken wat ongemakkelijk. De volgende dag kwam 1 van de 2didi's bij het tehuis en heel haar gezicht was opgezwollen. Ze was gestoken op haar voorhoofd en rondom haar ogen en wangen was het helemaal opgezet. Je herkende haar bijna niet meer. Ik heb geen foto meer durven maken van haar.
Ook hebben we nu voor de kinderen een wasbak vol gedaan met bonen en zaden. Ze kunnen er dan lekker met de voeten en handen doorheen woelen. Misschient stimuleert en prikkelt dit wel de zintuigen en gaan ze daardoor hun handen en voeten meer bewegen. Het gekke is dat je er zelf ook gewoon mee gaat spelen omdat het lekker aan voelt. Ook vinden ze het geweldig als we een hand vol pakken en het dan als regen naar beneden laten vallen. Overigens sinds we dit gedaan hebben en misschien is het de goden verzoeken heeft het iedere eventjes geregend. Er is nu ook besloten dat de kinderen die dicht in de buurt van het tehuis wonen gebracht moeten worden door de familie zelf. Dit omdat er iedere keer problemen zijn met de taxi's over de prijs en over dat ze ooit te lang moeten wachten voordat het kind er is. Deze week hadden we een keer een andere taxichauffeur en hij begon met een goede prijs maar toen had hij mij ook gezien en toen moest hij het dubbele hebben. Er is toen alsnog een andere taxi geregeld. Als de kinderen koorts hebben is het eigenlijk de bedoeling dat ze de kinderen thuis houden omdat het anders zo is overgeslagen op de andere kinderen. Helaas wordt hier niet altijd gehoor aangegeven of denken ze misschien dat het wel mee valt of ze hebben anders misschien geen oppas. Deze week heeft het als gevolg dat er vandaag alleen dus maar Sandjok aanwezig was en dat de rest ziek thuis was. Hopelijk herstellen ze snel weer... Het was leeg vandaag, je mist ze meteen.
Overigens kan ik nu ook al zeggen dat mijn missie geslaagd is, ik had dit voor geen goud willen missen. Dus ik zou dan ook iedereen willen aanraden mocht je een droom hebben probeer die waar te maken! Ik heb een bepaalde rust gevonden en ben tot meer in staat als dat ik zelf voor mogelijk hield. Ook weet ik weer wat belangrijk is voor mezelf en waar ik waarde aan hecht. Overigens als ik terug ben wil ik gaan beginnen met een cursus chinees/nepalees en wie weet ligt er nog wel een keer een wereldreis in het verschiet...
Wat ik trouwens ook nog zo mooi vind aan deze landen is het sociale aspect. Vroeg in de morgen zitten de mensen al lekker op straat samen een kopje koffie te drinken of ze zijn al een spelletje aan het doen. Ook gaan ze lekker buiten bij de kraampjes wat eten. De kinderen zijn ook op straat lekker aan het spelen. Veel van het dagelijkse gebeuren vindt plaats op straat. Als je bij ons voor op straat zou gaan zitten zou het eerder asociaal zijn terwijl het eigenijk veel socialer is juist. Daar kunnen we denk ik nog veel van leren en dat mis ik ook wel in Nederland daar is het meer ieder voor zich.... helaas...
Ook trouwens voor het eerst in mijn leven verse lychees gegeten. Wist niet dat die zo lekker waren. Het is maar een kleine vrucht maar zeker de moeite waard. Je haalt er eerst de schil vanaf en dan hou je wit vruchtvlees over. Uiteindelijk hou je dan een bruine pit over. Het begint trouwens al op te schieten want over een dikke week komt Wil ook al hier naar toe gevlogen. Het is geweldig om hem dan alles te laten zien zodat hij ook weet waar en wat ik al die heb gedaan en gezien maar ik ga de kinderen wel echt missen. Je bent zo intensief iedere dag met ze bezig. Je krijgt toch een band met ze en ieder kind is op een andere manier speciaal door haar/hem doen of laten. Maar er is hier natuurlijk ook nog zoveel moois te zien dat maakt dan ook weer een hoop goed.
Overigens door de regen die gevallen is leek de rivier weer bijna schoon van afval. Het water stroomde weer door en je zag ook water ipv alleen maar rotzooi. Maar helaas dat kan natuurlijk niet verdwijnen en de volgende dag lag het water weer helemaal vol en waren de varkens weer naar voedsel aan het zoeken. Het is dan wel sneu om te zien dat er dan ook gewoon mensen aan de rivier wonen en daar dus in die stank moeten leven. Zelfs de kinderen spelen dan tussen het vuilnis en wassen er zichzelf. Ze weten waarschijnlijk niet beter. Ook zie je regelmatig koeien gewoon midden op de straat liggen tussen het drukke verkeer. Ze liggen er dan zo relaxed bij alsof ze willen zeggen, mij kan niks gebeuren. Het schijnt dat deze beesten toch een eigenaar hebben en die zullen er net zo over denken.
Reacties
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}