Omdat Will pas is aangekomen hebben we de eerste dagen een beetje rustig aan gedaan en de garden of dreams bezocht en durbar square. Toevallig was er bij durbar square het Kumari festival bezig. Heel veel kinderen zagen er allemaal als een kumari uit. Eigenlijk is het verhaal hierachter maar triest. Hoge priesters zoeken onder jonge meisjes van een bepaalde kaste iemand uit die voldoet als een Kumari. Zij wordt geacht te beschikken over 32 schoonheden. Voor deze ceremonie worden meer dan 100 buffels en geiten geslacht en de koppen worden op de grond geplaatst. Het meisje vaak niet ouder als 3 jaar dient bij het zien hiervan kalm te blijven. Ze wordt gezuiverd en de godin neemt haar lichaam over. Ze wordt in het rood gekleed en behangen met sieraden en ze krijgt een derde oog op haar voorhoofd geschilderd. Haar voeten mogen de grond niet raken. Ze woont in een ruimte in durbar squar. Hier woont ze afgezonderd van haar familie en wordt ze verzorgd door bedienden. Ze komt zelden buiten en verleent audientie aan gelovigen. Ze behoudt haar functie totdat zij begint te menstrueren. Dan gaan de priesters op zoek naar een nieuwe. Ze wordt verenigd met haar familie die ze nauwelijks kent en ze wordt niet meer als godin behandeld. Men zal proberen haar uit te huwelijken maar meestal lukt dit niet omdat wordt beweerd dat de man vd ex-kumari gedoemd is om jong te sterven. Meestal leidt ze een teruggetrokken bestaan gesteund door een kleine bijdrage van het rijk en de herinneringen aan een glorierijke/goddelijke jeugd. Tegenwoordig zijn er nog meer dan 10 kumari'sin de vallei waarvan er 4 in Kathmandu.

We hebben een mooie tocht gemaakt door het gebergte en de prachtige natuur eromheen, het was helaas wel een beetje bewolkt. We zijn ook naar een restaurant geweest waar ze als specialiteit de japanse croud fish kweken en serveren. Deze zitten allemaal nog vers in het water en je kunt ze zo uitzoeken, kortom verser kan niet. Dit hebben ze heerlijk met een curry opgediend. Het was heerlijk maar je moet wel een beetje ontleden want de verse stukken kop en staart liggen ook in het pannetje. Will is slager geweest van beroep maar een visje met een kop en oog eraan dat moet hij niet.... Dus geluk voor mij, ik had heel het pannetje voor mij alleen.

We zijn ook nog even aapjes gaan kijken in de dierentuin. Of waren wij de attractie?? Het was geen grote dierentuin maar er zaten wel waterbuffels, tijgers, neushoorns, krokodillen etc dus toch wel de grotere dieren. Je kon zelfs een ritje maken op de olifant maar dat bewaren we voor chitwan.Bij ons zou de jeugd van 15-16 jr op een brommer rond toeren of naar de film gaanmaar hier gaan ze bij een plas water lekker een rondje waterfietsen of een zo goed mogelijke pose aannemen om op de foto te komen want moderne kapsels hebben ze hier wel.

Ook zijn we naar de botanische tuinen in Godawari geweest. Janakh en Pushpa komen uit Nepal en hebben ons wat tips gegeven over niet-toeristische plekjes. Het was een prachtig park en heerlijk om hier frisse lucht op te snuiven. Hier heb je allerlei tuinen zoals een rotstuin, cactustuin, japanse tuin etc. Het is er ook ontzettend vochtig zodat het meer een tropisch paradijs/jungle lijkt. Het geluid van de krekels is er ook enorm. Nadat we onze longen weer gevuld hadden met frisse/verse lucht zijn we doorgereden naar een klooster. Hier moesten we onze sandalen uit doen en de deuren werden speciaal voor ons geopend. Tot mijn verbazing zag ik dat Will bloed had zitten op zijn voet en ik wees hem hierop. Toen ik naar mijn eigen voeten keek schrok ik me rot! Een grote worm tussen mijn tenen en ook bloed aan beide voeten. Een enorme bloedzuiger, wat een vies beest. Gelukkig had onze chauffeur een goed medicijn om het bloeden te stelpen. Een beetje pruimtabak erop en klaar! Sindsdien check ik wel mijn schoenen...

Ook heb ik Will laten kennismaken met de lokale bus. Natuurlijk moet je dan eerst met een ruim busje, volgens Nepalese begrippen beginnen. Hier had je nog bankjes achterelkaar waar je krap met z'n 2en naast elkaar kon zitten. Dit viel allemaal nog wel mee. Op de terugweg hield ik een klein suzuki omnibusje aan. We konden er nog wel bij volgens de 'propper' . Je moet al krom in het busje stappen want als je zit komt je hoofd net niet tegen het dak. De rugzak houden de passagiers even vast zodat je ziet waar de tenen en voeten staan van de medepassagiers. En ja hoor dan verschijnt er toch nog een klein plekje zodat je lekker dicht en warm tegenelkaar aan zit en als er dan een leuke hobbel in de weg zit, dan schiet je zo op iemand anders zijn schoot. We hebben even geteld en er zat 15 man in het busje en de propper bleef maar roepen of er nog iemand mee wilde,dus er konden er nog veel meer bij.... Het was wel grappig want vlak voor je uitstapt moet je betalen. Ik wist inmiddels hoeveel het was en had dus al gepast geld klaar in mijn hand. Het was maar liefst 40 cent voor ons samen en dat voor een attractievan 30 minuten. Een nepalees stel vroeg hoe ik dat wist en of ik Nepalees was en sprak want zij moesten het nog vragen. Toen weer een beetje geoefend met woordjes en zinnetjes en je hebt meteen contact met de lokale bevolking. De propper zegt ook netjes waar je uit moet stappen want hij kan ook wel zien dat wij dat niet weten in die chaos van straatjes en verkeer.

Ik heb met Lisa, een Duits meisje dat tegenwoordig in Australie woont een plaatselijke huisarts bezocht. Ze is vanuit China naar Nepal gekomen en had al 4 weken last van een verkoudheid en van haar darmen. Het kwam er iedere keer niet van om naar een dokter te gaan en omdat ik er nu bij was zijn we samen gegaan. We liepen tijdens het spreekuur binnen want een afspraak heb je niet nodig. Het zat er vol met lokale bevolking. Het consult kost niks, je betaald alleen maar voor de medicijnen. Er stonden grote potten met allerlei pillen, ze leken allemaal hetzelfde. De dokter voelt aan je pols en weet dan precies wat er aan de hand is. Ze kreeg 3 soorten pillen voor 14 dagen. Het waren harde ballen die op konijnenkeutels leken en die moet je dan innemen met het ontbijt, de lunch en het avondeten. Je moet er dan op kauwen en ze doorslikken met heet water. Deze pillen zijn helemaal gemaakt van natuurlijke kruiden. Ze halen en tellen de pillen ook gewoon met de blote hand, kortom alles is dus natuurlijk en hygienisch. Ik ga snel eens kijken of ze inmiddels beter is. Ze moest er ook op letten dat ze niet te pittig eet en dat de groenten allemaal goed gekookt zijn... dat is makkelijker gezegd dan gedaan in zo'n land...