Het is inmiddels weer even geleden dat ik mijn blog heb bijgewerkt. Nu zijn we inmiddels weer terug in Kathmandu en helaas gaan we dinsdag weer naar huis. Het had nog wel langer mogen duren voor mij. Ik heb de tijd van mijn leven gehad, wat een unieke ervaring! Er is zoveel op me af gekomen en ik heb zoveel moois gezien dat is met geen woorden te beschrijven. Gelukkig heb ik veel foto's en alles opgeschreven dus kan ik ook nog na genieten. Het zal weer even wennen zijn om terug te zijn in Nederland en het dagelijkse ritme weer op te pakken. Wel leuk om iedereen weer te zien!

We zijn naar Dakshinkali geweest. Hier komen de gelovigen 2x per week offeren om de godin te voorzien van haar bloedlust. De mensen staan urenlang in lange rijen om een geit, kip of wat anders te offeren. We voelden ons wel een beetje schuldig want wij hadden natuurlijk niks te offeren en konden zo doorlopen. Ook opvallend is dat ze bij zo'n bloederig ritueel gekleed gaan in de mooiste kleding die ze hebben terwijl er toch veel bloed enzo op de grond ligt. Hier lopen ze overigens gewoon met blote voeten doorheen. Als ze aangekomen zijn bij het offeraltaar wordt het beest ontzettend snel onthoofd en laten ze het bloed wegstromen. Ze nemen het dier dan weer mee naar de plaatselijke slagers die er ook aanwezig zijn. Deze stoppen het dier in de kookpot of maken het vlees klein zodat de familie het mee kan nemen om dit samen op te eten of te gaan picknicken in het park. Een bijzonder tafereel om te zien. Het was er ontzettend druk en onze taxi stond helemaal klem toen we weg wilden. Enkele bussen waren al zo vriendelijk om een stukje te verplaatsen maar we konden nog niet weg. Gelukkig helpt iedereen hier elkaar en dus hebben ze de taxi maar een beetje opgetild en verschoven en konden we onze weg vervolgen. Dit is ook niet zo moeilijk met een kleine Suzuki. Ook hebben we de berg Nagarjun beklommen. Met de auto is het een route van 25km en te voet 5 km. Dit leek ons een leuke wandeling dus dat zouden we wel effe doen... Het gehele pad bestond uit traptreden. Dit is ontzettend zwaar omdat je je eigen stappen niet kunt bepalen. De kennedymars heb ik dit jaar gemist maar dit kwam zeker in de buurt. Het eerste gedeelte bestond uit een aanval van muggen. Het tweede gedeelte uit een aanval van bloedzuigers. We konden dus nergens even rustig zitten of staan om bij te komen. Na een klim van ongeveer 3 uur werden we beloond met een fantastisch uitzicht over heel Kathmandu, omgeven door de bergen. Met de lokale bus naar het openbare zwembad gereden dat prachtig in de natuur ligt. Het is een enorm zwembad en de lokale bevolking komt hier zwemmen. De toeristen gaan meestal ergens in een hotel badderen. We kwamen bij openingstijd aan en ik had het hele bad voor mij alleen. Gedurende de ochtend werd het drukker maar ik zwom als enigste vrouw tussen al die Nepalese mannen. Dat is al een ervaring op zich. Will die aan de kant lag kon precies zien waar ik was in het zwembad, hij hoefde de ogen van de mannen maar te volgen. Ze bleven wel allemaal in het ondiepe een beetje spetteren en ze proberen elkaar zwemles te geven. Na dit alles hebben we de chaos van Kathmandu verlaten en zijn we de natuur en de rust gaan opzoeken. We zijn naar Nagarkot en Dulikhel geweest. We hadden geluk met het weer, zeker voor de moessontijd en hebben zelfs de grote bergen gezien dus een glimp van de Himalaya opgevangen. Nagarkot is een hele mysterieuze/mystieke omgeving. Dit komt allemaal door de mist die daar rondom de bergen hangt. Zo kun je heel ver weg kijken en zo is er 5 minuten later niks meer te zien en lijkt het alsof er geen bergen of natuur is. Een indrukwekkend natuurverschijnsel. Het is ook prachtig te zien hoe die mist weer optrekt tussen al die bergen en de prachtige natuur. Je moet natuurlijk wel opletten dat je niet verdwaald want zo zie je dus helemaal niks meer. Met de toeristische bus naar Pokara gereden een rit van ongeveer 8 uur (200 km). De weg kronkelt helemaal door de bergen, een prachtige rit, je kijkt je ogen uit. Af en toe snap je niet dat er mensen wonen bovenop die bergen. Hoe krijgen ze er de huizen gebouwd en hoe komen ze aan eten, drinken, etc. De mensen wonen hier in hele eenvoudige hutjes maar het is toch altijd nog beter als in de vervuilde stad. Ze verbouwen wat rijst of mais, houden een paar geiten en kippen en ze redden het wel. De flessen water vlogen af en toe door de bus want het had geregend en daardoor is de weg dan meteen slecht en zit het vol met kuilen en gaten. Ook maakte de bus plotseling een noodstop en vloog iedereen naar voren. Iedereen dacht wat is er toch aan de hand? Blijkbaar stopte hij voor een slang die de weg overstak. Het brengt blijkbaar ongeluk als je hem plet. Hier hebben de mensen ook allemaal oventjes van klei buiten staan onder golfplaten dakjes en daar maken ze dan het eten op klaar, net de flintstones. Prachtig om te zien. Op advies van het Yellow House verbleven we in het Greenpeace resort. Dit resort bevond zich aan Lakeside. We reden alle toeristische restaurantjes, cafeetjes, lodges etc voorbij. De weg begon ook weer slechter te worden en er waren geen mensen meer op straat, we dachten waar komen we toch uit?? En daar was dan plotseling toch het resort. Een prachtige kamer met balkon uitkijkend op de bergen en de World Peace Pagodeen het Phewa meer en de rijstvelden en prachtig heldere slootjes. De lokale bevolkingis de hele dag bezig om rijstplantjes te zetten en het onkruid te verwijderen. Ook komen ze de was doen en zichzelf wassen in deze heldere slootjes.De paragliders zagen we ook door de bergen zweven en deze landden op een grasveldje voor onze neus. Savonds komen bewoners weer met een zaklamp om door de rijstvelden en de slootjes te baggeren op zoek naar kleine visjes die ze dan weer lekker kunnen bakken om te gebruiken in hun favoriete curry. Kortom volop leven voor onze neus. Het restaurant lag in een prachtige tuin met een aangelegde plas water met 2 prieeltjes erin waar je lekker kon eten en genieten van het uitzicht. In Pokara zijn we ook naar een prachtige waterval gaan kijken. Wat een natuurgeweld en wat een hoeveelheid water wat uit de bergen komt. De waterval was nu ook op zijn mooist door de moessonperiode. Tevens een paar grotten bezocht en naar het Mountain Museum geweest. Een erg interessant museum over alle bergen en het bergbeklimmen. Ook opvallend hoeveel rotzooi er iedere keer weer achtergelaten wordt door de klimmers. Lege zuurstofflessen, afgebroken ladders, kookgerei, tenten etc. We kwamen hier ook een nepalese vrouw tegen die ons wel op de foto wilden zetten zodat we een herinnering hadden. Ze vertelde ons precies waar we het beste konden gaan staan en welke houding we moesten aannemen. Ze heeft een prachtige fotoreportage van ons gemaakt. Ook vroeg ze of we bij haar op de thee wilde komen in haar dorp. We hebben ook nog een rondvaart gemaakt over het meer. Op zaterdag komen alle gelovigen hier ook om een rondvaart te maken naar een tempelen te offeren. Deze tempel ligt in het midden van het meer. We hebben ook de berg naar de World Peace Pagode beklommen en ook vanuit hier een prachtig uitzicht en heerlijk tot rust gekomen. Hierna doorgereden naar Chitwan National Park. Hier uitzicht op het park en de rivier. Vlak na aankomst zagen we al een grote krokodil van ongeveer 3 a 4 meter voorbij zwemmen. Smorgens worden hier ook de olifanten gewassen in de rivier. Wederom weer een oase van rust. Hier hebben we in een uitgeholde boomstam over de rivier gevaren op zoek naar krokodillen en prachtige vogels. Hierna een jungle walk gedaan door de prachitge natuur met zijn eigen junglegeluiden. Uiteindeijk uitgekomen bij het Elephant Breeding Centre. Hier worden olifanten geboren en opgevoed en afgericht. Ook hebben we een rit gemaakt van 2,5 uur op de rug van een olifant door de jungle. Helaas geen neushoorn gezien. Je zit met 4 personen in een houten zitje bovenop de olifant. Hier ervaar je pas de kracht van zo'n dier. Het baant zich gemakkelijk een weg door de jungle en door het water. Het valt af en toe niet mee om goed te blijven zitten zeker niet als hij naar boven of naar beneden moet. Je hebt soms het idee dat je zo uit het bakje kiept maar toch vertrouw je de olifant, wat een machtig beest. Ook is het prachtig om te zien hoe zo'n kudde buffels het water in gaat en de rivier oversteekt. Ook een jeepsafari gemaakt en met de olifanten in bad geweest. Je zit dan echt op de rug van zo'n gigant dus zonder iets en dan ga je dus het water in. Met zijn slurf spuit hij je op zijn rug dus helemaal nat. Dit gaat best met veel kracht. Hierna liet hij zich in het water zakken en rolde hij om en dus lagen we in het water. In hetzelfde water dus als waar de krokodillen zitten. Na 3x zaten we eindelijk weer op de rug van de olifant en heeft hij ons weer veilig op het zand afgezet. We gaan ook nog samen met Janakh en Pushpa een typisch nepalees gerecht eten en nog een keer naar de kinderen kijken voordat we terug naar huis gaan. Natuurlijk hebben we nog veel meer gezien en gedaan maar het is teveel om allemaal op te noemen dus hierbij een kleine impressie. Bedankt voor alle leuke reacties en jullie medeleven, het was leuk om die te lezen. Tot gauw, helaas......