Nou momenteel is het nog steeds rustig in Kathmandu en kan ik lekker iedere dag werken samen met de kinderen. De loopstoeltjes zijn trouwens ook perfect te gebruiken voor de kinderen die al aardig goed kunnen staan. We zetten de handjes dan op het blad en dan rollen we de stoeltjes zachtjes vooruit. Doordat ze dan wel moeten bewegen gaan ze toch pasjes zetten. Razan kan inmiddels goed lopen maar daardoor moeten we ook goed opletten want hij loopt zo naar buiten of de trap op of naar de tuin. Sepa heeft haar draai helemaal gevonden in de slaapzak, ze geniet om hierin te rollen of met haar voeten de slaapzak om zich heen te slaan. Ook lacht ze hard als je haar in je armen neemt en er dan mee gaat schommelen. Je moet dan wel goed opletten dat je haar handen wat afschermt want ze knijpt zo hard in je vel of ze gaat bijten. Dit is voor herkenning. Sandjok wordt later een echte volleybal ster! Hij vind het geweldig om met de bal te spelen en over te gooien. Ook kan hij al aardig mee lopen in de nieuwe loopstoel. Ekta vindt het ook geweldig om te staan, ze kan dan alles in de gaten houden. Ze gaat ook al steeds beter zitten en ze probeert ook als ze op haar buik ligt om om te draaien of dingen boven haar hoofd vast te pakken. Ekta heeft ook al een betere grip met haar handen. Ze kan zelfs al 2 kleine samba ballen vasthouden en ermee zwaaien en geluid maken. Binnenkort geeft ze een concertje weg. Met Debi gaat het lopen al aardig goed maar we proberen haar vanuit zithouding omhoog te laten komen. Ze kan veel meer als ze laat zien maar vaak is ze ook een beetje te lui. In de loopstoel heeft het meestal wel een goed effect want dan moet ze wel. Bij het tehuis was er een pasgeboren vogeltje uit het nest gevallen. Een man klom zo de hoge boom in zonder dat hij ergens aan vast zat om het vogeltje terug te plaatsen. Ik was blij dat hij weer beneden was. De volgende dag lag het vogeltje helaas weer beneden. Een aap heeft het nest beschadigd. Nu hebben we geprobeerd het vogeltje vanaf het balkon terug te plaatsen. Ook dat was gelukt maar helaas is hij de volgende dag door de hond opgegeten. Tja dat hoort ook bij de natuur... Ook gaan we proberen om voortaan 1x in de week met 2 kinderen naar de apentempel te lopen. We zetten ze dan in de rolstoel. Zo zijn ze er ook eventjes uit en wij ook en ze zijn ook weer eens in een andere omgeving. We zijn al een keer vroeg op pad gegaan want het is anders wel erg warm en zwaar. Ze hebben er wel van genoten. Wel moeten we goed in de gaten houden waar ze hun armen en benen laten en ook voor het verkeer natuurlijk. Kortom het was een hele ervaring, belevenis. Ook is de watertank al geweest bij het tehuis. Gezien alle huizen bijna een paar tonnen watervoorraad hebben komt de watertank deze bijvullen. De watertonnen staan bijna bij alle huizen boven op het dak. Een grote slang wordt dan uitgerold en zo worden deze bijgevuld. Het is dus goed om stil te staan hoeveel water je gebruikt voor het douchen, wc, koken etc want er is tenslotte maar een beperkte voorraad. Ook hebben we een probleem gehad met de riolering, deze liep niet goed weg. Ze komen dan op de fiets met een lange slang en zo hebben ze de riolering weer ontstopt. Inmiddels zijn er ook roosters geplaatst zodat niet alles erdoorheen glipt. Ook hebben we nu zelf zo'n slang om hem te onstoppen mocht het nodig zijn. Ook hebben de kinderen en de didi's een gedeelte schoongemaakt zodat ze ook weten dat ze op moeten letten dat niet al het eten enzo erdoorheen glipt als ze de borden schoonmaken enzo. Zo leert iedereen er weer van. Ook komen er regelmatig toeristen uit allerlei landen het tehuis bezoeken. Ze krijgen dan een complete uitleg en een rondleiding door het tehuis. Toch fijn om te zien dat veel mensen het ook echt waarderen. Helaas zijn er ook hier veel tehuizen maar ook waarvan er veel corrupt zijn. Onlangs zag ik trouwens een paar blinde kinderen met een stok lopen. Dit zie je hier niet veel en zeker niet met die drukke straten. De andere kinderen in het tehuis kwamen deze week thuis en ze hadden bijna allemaal certificaten bij en een kadootje. Ze hadden gewonnen met allerlei sporten zoals basketbal, badminton, dansen etc. Trots lieten ze ze allemaal zien. Inmiddels is er ook een nieuw kindje bijgekomen in het tehuis. Het is een jongetje van vijf en hij heet volgens mij Dinis. Eerst had hij ook mascare rondom de ogen. Dat hebben hier veel kinderen. Dit doen ze omdat ze dan grotere, gezondere en betere ogen zouden krijgen. Razan heeft trouwens niet altijd zin om te lopen maar hij heeft nu iets nieuws gevonden. Hij vind het geweldig om de andere kinderen in de rolstoel vooruit te duwen. Met debi ben ik ook aan het proberen om haar zelfstandig te laten eten. Ze pakt de lepel echt al goed vast. Je moet nog wel even helpen met het eten naar haar mond te brengen. Razan kan wel al zelfstandig eten, af en toe knoeit hij wel een beetje maar dat ziet er dan ook wel weer grappig uit. Er komt ook nog steeds een fysiotherapeut, deze komt 2x in de week op maandag en vrijdag. Van hem kan ik ook nog veel leren. Soms ben ik misschien nog een beetje te bang om de kinderen pijn te doen maar dat is ook omdat je de oefeningen nog niet allemaal gewend bent. We proberen ook de handjes en de vingertjes die in een spasme staan helemaal uitelkaar te halen en te strekken zodat dit ook allemaal soepeler gaat worden en dat er ook een signaal naar de hersenen gaat. Bij Sandjok proberen we ook zijn goede hand vast te houden zodat hij met zijn moeilijke hand de bal moet raken, dit doet hij echt al goed.Ik ga nu ook nog wat foto's toevoegen van de kinderen.