Om de drukte te ontwijken en het verkeer ben ik al een keer naar de Garden of Dreams geweest. Een schitterende tuin die veel weg heeft van Mondo Verde in Landgraaf. Overal staan bankjes en prieeltjes waar je lekker kunt vertoeven. Ook is er een prachtige vijver en ook prachtige bloemen en planten en ook hele mooie bamboe. Het lijkt wel een paradijs. Je ziet dan ook overal verliefde stelletjes. Terwijl ik lekker op een bankje in de schaduw zat ging er een apart tafereel plaatsvinden. Eerst dacht ik dat het een soort sekte was. Een vrouw en 2 mannen zochten een plekje op in het gras. De vrouw ging liggen en werd bedekt met een rood laken. De man had zwarte lange gevlochten haren en deed een tenue aan. Toen haalde hij allerlei schalen tevoorschijn en de vrouw leek inmiddels helemaal in trance. Er zat ook een beetje water in de schalen en met een bepaalde drumstok liet hij de schalen trillen en kwam er een apart geluid vanaf. Ze noemen dit de zingende schalen. Het moet helend zijn voor het lichaam, relaxend en het moet energie geven als het op de juiste manier gedaan wordt. Een soort therapie dus eigenlijk. Een aparte gewaarwording.

Ook kreeg ik de tip om bij een soort snackbar te gaan eten. Ze zouden daar de beste frietjes van Kathmandu hebben. Nou ik was wel een keer toe aan een goede aardappelsmaak want tja niks boven hollandse pot voor mij. Een medium portie besteld met tomatenketchup en het was inderdaad erg lekker en net als bij ons perfect gebakken. Wel grappig ook trouwens want er zaten ook indiers en nepalezen te smullen van onze westerse snack, geweldig mooi gezicht. En jawel ze eten de frietjes ook gewoon met de handen maar dan wel met de rechterhand want de linkerhand is voor toiletgebruik. Ik ben inmiddels dus ook even tijdelijk rechts.

Ook naar Durbar Square geweest om daar een pasje te laten maken zodat ik daar vaker kan terugkomen maar dan niet iedere keer hoef te betalen. Dit is ook een prachtig plein waar het ook altijd druk is. Ook leek het hier weer alsof ik er moest zijn. Een drukte van belang met voornamelijk indiase mensen.Ook stond er een heel orkest opgesteld op het plein schuilend onder een scherm voor de hitte. Op het plein lag ook het kadaver van een geit en een buffel maar dan zonder koppen. Deze lagen op een podium voor het orkest met een offeraltaar. De mensen gingen om beurt bidden en een offer brengen dmv geld, bloemen of iets anders. Hierna verschenen er ook dansers op het podium met allerlei maskers op. Het moet een belangrijke en speciale dag zijn geweest want er waren ook allemaal cameraploegen aanwezig Helaas kon mij dit niemand vertellen....

Ook zijn we inmiddels naar Kirtipur geweest. Kirtipur wordt voornamelijk bewoond door boeren en handelaars, dus nog een echt authentiek dorp. Het lijkt alsof de tijd er heeft stilgestaan. Hier zie je ook nog de Newari nederzettingen. Deze oude stad is als burcht opgebouwd om het leengoed vd vallei te beschermen. Deze stad is ook aangevallen en ingenomen door de gorkha's. Omdat er langdurig tegenstand was geboden door de inwoners besloten ze van elke mannelijke inwoner de neus af te snijden en daarom heet deze stad ook wel Naskathipur (stad van de afgesneden neuzen). Vanaf het busstation in Kathmandu zijn we er met de lokale bus naar toegereden. Dit kost nog geen 30 cent en het is leuk om met de lokale bevolking mee te reizen. De stoelen zijn dan wel erg krap en je moet je benen bijna in je nek leggen maar je moet er dan ook wat voor over hebben. In Kirtipur kwamen we een stel meiden tegen die een wandeling gingen maken naar Bungamati. Je passeert dan allerlei dorpjes en je loopt lekker door de rijstvelden heen met een geweldig uitzicht. Ze vroegen of we mee gingen en hebben heerlijk een paar uur gewandeld in de natuur en rustige omgeving. De inwoners waren allemaal erg vriendelijk en je kon zien dat ze nog niet veel toeristen hadden gezien. We hebben wel vaak de weg moeten vragen want er stond niks aangegeven. Op zijn tijd ook een keer een lokaal theehuisje aangedaan en daar wat gedronken om even bij te komen. De bevolking is allemaal op het land aan het werk en de kinderen komen allemaal naar je toe want ze zijn erg nieuwsgierig. Uiteindelijk zijn we ook langs de Bagmati bridge gekomen en vanaf Bungamati hebben we weer de plaatselijke bus teruggenomen. Een heerlijke dag wederom