Momenteel is het hier erg warm, rond de 34 graden. Zelfs voor hier is dat blijkbaar extreem. Inmiddels ben ik ook al wat verkleurd. Wij willen immers bruin worden terwijl ze hier juist witter willen worden, hoe raar kan het zijn. Het is hier trouwens wel om zeven uur al donker, hier kennen ze geen zomer en/of wintertijd. Er vinden momenteel wel veel stakingen plaats in Kathmandu. Er rijden dan bijna geen taxi's en de meeste winkeltjes hebben de rolluiken dan dicht en gaan ook niet open. Er zijn dan allemaal demonstrerende mensen op straat. In Nepal heb je allerlei kasten/bevolkingsgroepen en deze wonen overal verspreid. Nu wil de regering dat deze kasten/bevolkingsgroepen in een bepaald gebied bij elkaar gaan wonen. Dit zou dan een volksverhuizing tot stand brengen en dit willen de mensen niet vandaar deze demonstraties. Op deze dagen moet je blijkbaar goed uitkijken op straat en vragen of het veilig is om bijvoorbeeld naar een tempel ofzo te gaan in een bepaald gebied. Dus even afwachten wat dit allemaal te weeg gaat brengen.

Inmiddels ben ik ook al naar de apentempel (Svayambunath) geweest en naar Pashupatinath (ganges van Nepal).

Svayambunath is een geweldig mooi complex waar je echt tot rust kunt komen. Het is een van de belangrijkste stoepa's hier. Boven aangekomen stond ik dan ook oog in oog met de ogen van Boedha. Ook zie je overal gebedsvlaggetjes. Rondom de stoepa bevinden zich onderkomens voor pelgrims, woonhuizen, soevenirswinkels en kloosters met monniken. De trap er naar toe heeft maar liefst 365 treden. De apentempel is overigens vlakbij het tehuis waar ik werk. Ook ben ik dus naar Pashypatinath geweest, de ganges van Nepal. Dit complex is heilig door zijn ligging aan de Bagmati rivier. Het is eventjes raar en onwennig om dit complex te betreden. Hier vinden dus ook allerlei crematies plaats op vierkante plaforms. Het rare ook om te zien is dat er dus ook gewoon mensen de was doen in deze rivier en dat kinderen er ook gewoon in zwemmen en zelfs op zoek gaan naar sieraden vd overledenen. Bij dit complex zijn er ook veel Sadhus te zien die hun normale gebruiken dus hebben afgezworen. Natuurlijk heb ik alles vanaf een afstandje bekeken maar het is wel een indrukwekkende plek die je gezien moet hebben... Dit kunnen wij zo niet in Nederland. Deze 2 bezienswaardigheden liggen allebei op ongeveer een uurtje loopafstand. Na zo'n bezichtiging ben je dan ook echt wel weer blij om thuis te zijn... Het is warm en in die drukte en die ongelijke wegen, het gaat wel in de beentjes zitten hoor! De kennedymars is er niks bij ahum.... De rivieren zijn hier ook zwaar bevuild met allerlei rotzooi en voornamelijk plastic. Je ziet bijna het water niet meer en het stinkt er gruwelijk. Waarschijnlijk wachten ze op de moessonregens zodat alles weer wegspoeld maar waar naar toe.....??!! De nepalese straatjes zijn ook erg indrukwekkend. Het is er een chaos mbt verkeer, stof en gaten in de weg en dan zitten er overal hele kleine winkeltjes waar dan bijvoorbeeld een ouderwetse kapper, naaister, fietsenmaker, eetstalletjes zitten maar dan allemaal zoals 100 jaar terug. Prachtig om ergens langs de kant te gaan zitten en om te kijken wat er dan allemaal voorbij komt. Riksja's, mensen die manden op het hoofd sjouwen of zelfs complete kasten die lopend worden vervoerd, kortom een mooi tafereel allemaal. De volgende keer zal ik wat meer vertellen over de kinderen en het tehuis.